De Polen komen (2)

En zo werd ik door Tomás en een knokploeg van Polen belegerd op mijn eigen campus, in het oude gebouw Z.
Ik kende er de weg; ik zou ze er kunnen afschudden; het was me al eerder gelukt. Eerst het massieve gebouw C door, trap af, een stel ondergrondse gangen door, lange wenteltrap op… Al die tijd bleef ik de voetstappen achter me horen, het woeste Poolse geschreeuw en geblaf.
“Zabijac jego!”, riepen ze, zwaaiend met heggenscharen, “ZABIJAC JEGO!!!”
Voor een buitenstaander moet het er betrekkelijk komisch uit hebben gezien.

Het verlaten gebouw Z.
Alles eindigt in gebouw Z. Er hing hier een smerige lijkenlucht, en de ratten hadden zich sinds mijn laatste bezoek flink vermenigvuldigd. Ik sloeg meteen een hoek om, door een muur van spinnenwebben een leegstaand lokaal in, waar ik achter een lessenaar weg dook, gebruik makend van mijn kleine voorsprong. Ik hoorde de Polen buiten, in de entree van gebouw Z, stilstaan en mompelen. Ze waren me kwijt! Hoe lang tot ze zouden vertrekken?
Zo simpel werd het niet. Tomás moest een zoekactie door het gebouw hebben bevolen. Ik zag hoe de Polen zich verspreidden, verschillende kanten op gingen, wapens in de aanslag. Tomás zelf bleef staan bij de wenteltrap.
“I know you are there! I looked you up on the Internet, ‘Vlad’”, riep hij door de lege zalen, “It appears you did tell me your real name. It also appears that you used to live in the Dutch capital of Amsterdam. Why did you leave? Why did you move here? Was it your bloodlust? The same bloodlust that drove you to kill my sweet sister, Zofia? Did you have to lie low for a while? If you have any semblance of humanity left, you will come out and face me like a man instead of hiding like a cowardly Hungarian.”
Ik besloot dat ik liever een Hongaar was dan een man en hield me schuil. De tijd kroop tergend langzaam voorbij terwijl ik ineengedoken mijn adem inhield, als een Anne Frank. Een van de Polen begon na een minuut of twee mijn lokaal te doorzoeken. Vlug verschuilde ik me onder een lege kartonnen doos die in een hoek slingerde. Behoedzaam kroop ik van de Pool vandaan, naar het uiteinde van het lokaal.
Het was er donker, zonder enige verlichting, en daarom pakte hij zijn aansteker erbij om deze als een soort zaklamp te gebruiken. Ik kroop weg achter een lessenaar, struikelde hierbij over een muizenskelet. Krak! Hij moest me hebben gehoord.
“Who there?”
Hij boog zich naar me toe, nog altijd zwaaiend met die aansteker.

Gebouw Z was droog, heel droog, een vergeten ruimte die al in geen jaren meer was gelucht… Het gordijn vatte als eerste vlam, toen de Pool er met zijn aansteker onderdoor streek, en het vuur verspreidde zich razendsnel omhoog, naar de muur, het plafond.
Ik kwam achter de lessenaar vandaan, slingerde mijn doos van me af. “You idiot!”
“Shit. Shit.”, zei de Pool. Hij draaide zich om, rende het lokaal uit. “Fire. Shit! Need fire extuinguisher!”
Er waren geen brandblussers in gebouw Z; alleen maar schaduwen, spinnenwebben, en heel veel droog hout…

WORDT VERVOLGD.